Laserunek
Wykończeniowa, przeźroczysta warstwa farby położona na powierzchni obrazu olejnego lub temperowego, zmieniająca ton lub barwę niższych warstw obrazu, zwłaszcza olejnego; kładąc np. laserunek błękitny na zieleń uzyskuje się oziębienie tej ostatniej. Pierwsza warstwa farby prześwituje przez naniesioną na nią warstwę laserunkową; uzyskuje się przez to przejrzystość i głębię.
Farby laserunkowe otrzymuje się albo przez używanie pigmentów laserunkowych, albo zwiększenie ilości spoiwa w stosunku do ilości pigmentu kryjącego bądź też przez użycie barwnika rozpuszczonego w spoiwie.
Laserunek znany był już w starożytności. W średniowieczu używany do
pokrywania srebra imitującego złoto, od XVI w. stosowany w malarstwie.
Ze względu na ogromną pracochłonność malarstwo laserunkowe zanikło praktycznie w XVIII w.
Efekt laserunkowy (przezroczystości farby) osiągano dawniej przez użycie słabo kryjących pigmentów mocno rozrzedzonych przy użyciu medium żywiczno-olejnego. Obecnie farby laserunkowe są produkowane ze sztucznych barwników organicznych lub (rzadziej) nadzwyczaj drobno zmielonych pigmentów mineralnych. Ze względu na niewielki popyt, są o wiele droższe i trudniej dostępne od zwykłych farb olejnych.