Prerafaelici (Bractwo Prerafaelitów)
(ang. The Pre-Raphaelite Brotherhood - Bractwo Prerafaelitów).
Późnoromantyczne stowarzyszenie artystów założone w Londynie w 1848 roku i działające do końca wieku.
Występowało ono przeciwko wczesnowiktoriańskiemu akademizmowi. Program grupy oparty był na
poglądach Johna Ruskina oraz idei odnowy sztuki poprzez sięgnięcie do twórczości włoskich mistrzów
wczesnorenesansowych oraz Williama Blake'a. Głosili program sztuki odrodzonej moralnie, czerpiącej z bezpośredniego
odczuwania natury i przeżyć religijnych.
Obrazy prerafaelitów były utrzymane w duchu naiwnego sentymentalizmu, romantycznego symbolizmu i mistycyzmu, duże
znaczenie miała w nich anegdota. Odznaczały się one ostrym kolorytem, drobiazgowym traktowaniem realiów i
sensualizmem.
Poglądy i twórczość prerafaelitów pokrewne są działalności niemieckich nazareńczyków.
Czołowymi przedstawicielami angielskiego Bractwa byli: William Hollman Hunt, bracia Dante
Gabriel oraz William Rossetti, James Collinson, Thomas Woolner, Walter Howell Deverell i John Everett Millais. W
kręgu grupy działali także E.C. Burne-Jones, F.M. Brown i W. Morris.
Ich twórczość odegrała znaczną rolę w ukształtowaniu się angielskiej secesji.