Google
 
Web malarstwo.awardspace.info

Greuze, Jean-Baptiste

( 1725 - 1805 )

zobacz obrazy >>>

Greuze, Jean-Baptiste
Jean-Baptiste Greuze - autoportret
Malarz francuski, urodzony 21.08.1725 roku w Tournus w Burgundii, jako syn dekarza. Ojciec chciał wykształcić Jean-Baptiste’a na architekta jednak w końcu pozwolił mu iść swoją drogą i wysłał go na studia do Lyonu, gdzie chłopak uczył się u Gromdon’a.

Jego twórczość do roku 1747 obejmowała przede wszystkim dzieła o tematyce religijnej i portrety. Krótko po roku 1750 zdecydował się na wyjazd do Paryża z zamiarem studiowania w Akademii. Decydująca dla jego dalszego rozwoju była znajomość z dwoma miedziorytnikami, którzy przyczynili się do spopularyzowania we Francji holenderskiego malarstwa rodzajowego XVII w.
Swoje obrazy wzorował także na sztuce holenderskiej. Podróż do Włoch w latach 1752-57 spowodowała, że przyswoił sobie pseudowłoską manierę.

Jego sztuka zaczęła być uznawana od 1755 roku, kiedy to na Saloni wystawił obraz Ojciec czytający Biblię dzieciom.
Już pod koniec 1755 roku, jak to było ówcześnie w modzie, wyruszył w drogę do Włoch w celu poznania dzieł mistrzów malarstwa. Studiowanie kanonów malarstwa nie odbiło się jednak znacząco na osobistym stylu Greuze’go.

Od Salonu w 1761, na którym wystawił Wesele wiejskie, odnosząc sukces artysta tworzył sentymentalne w nastroju i moralizujące w treści obrazy rodzajowe, które przyniosły mu miano „malarza moralisty". Był za to chwalony przez Diderota, np. za obrazy Paralityk albo dobre wychowanie dzieci, 1763 (Ermitaż, Petersburg), Syn marnotrawny albo klątwa ojcowska, 1777 (Luwr, Paryż).
Malował także intymne portreciki dziewcząt o wyraźnie erotycznym charakterze, które zapewne znajdowały wielu odbiorców.
W obrazach są wyraźne skłonności do patosu, które torowały drogę neoklasycznemu malarstwu Jacquesa Louisa Davida.

Greuze stał się bardzo popularny i wyraźnie się wzbogacił dzięki sprzedaży obrazów. W międzyczasie Greuze postanowił przedstawić jeden ze swych obrazów, Septimius Severus i Caracalla, w Akademii. Obraz został przyjęty bardzo chłodno, co wywołało oburzenie Jean-Baptiste’a, który liczył na przyjęcie go w skład członków Akademii jako malarza historycznego a otrzymał jedynie status malarza rodzajowego.

Po rewolucji, która zrujnowała artystę, Greuze próbował odzyskać pozycję za czasów Napoleona, ale bezskutecznie.
Żył w separacji z żoną, z którą się nie rozumiał. Stał się też obiektem drwin ze względu na sprzeczność między ukazywanym w pracach radościom płynącym z posiadania rodziny a prywatnym życiem rodzinnym artysty.
Na domiar złego młodzia artyści, jak np. Fragonard, przerośli go w jego własnym stylu. Ich sentymentalny styl był swobodniejszy a wykonanie przewyższało prace Greuze’go.
Również gusta społeczeństwa odnośnie malarstwa ulegały zmianie. Entuzjazm wywołany odkryciami w Pompejach i Herculanum spowodowały odstępowania społeczeństwa od tematyki obrazów Greuze’go.

Jean-Baptiste Greuze zmarł zapomniany 21.03.1805 w Paryżu.

do góry
Autoportret - ok1785 - Luwr, Paryż
Autoportret - ok1785
Dziecko Trzymające Spaniela - ok1769
Dziecko Trzymające Spaniela - ok1769
Dziewczyna z Wrzecionem
Dziewczyna z Wrzecionem
Dziewczyna - National Gallery, Londyn
Dziewczyna
Gitarzysta
Gitarzysta
Martwy Ptak
Martwy Ptak
Młoda Kobieta w Białym Kapeluszu - ok1780
Młoda Kobieta w Białym Kapeluszu - ok1780
Młodzieniec w Kapeluszu - ok1755
Młodzieniec w Kapeluszu - ok1755
Niewinność - ok1790 - Wallace Collection, Londyn
Niewinność - ok1790
Więcej obrazów