Google
 
Web malarstwo.awardspace.info

Blake, William

( 1757 - 1827 )

zobacz obrazy >>>

Blake, William
William Blake
Malarz, grafik, rysownik i poeta angielski, urodzony 28.11.1757 roku na Broad Street, Golden Square w Londynie jako trzecie z pięciorga dzieci właściciela sklepiku z tekstyliami.

Od 14 roku życia uczył się rysunku i miedziorytu w szkole Henry Parsa i w pracowni Jamesa Basine'a. Na zlecenie Basine'a, u którego terminował, zajmował się przede wszystkim kopiowaniem znanych dzieł, na przykład malowideł z londyńskich kościołów. Projektował też nagrobki dla bogatych rodzin i ilustrował książki. W wieku 21 lat Blake zakończył nauki w warsztacie Basire'a i rozpoczął samodzielną pracę rytownika.

Następnie, od 1779 roku kształcił się w Royal Academy of Arts (Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych). Wcześnie skrystalizował swe poglądy na sztukę. Uznawał prymat rysunku nad barwą, odrzucał zasady wpajane uczniom przez Akademię, oparte na wzorach czerpanych ze sztuki P.P. Rubensa i Ch. le Bruna. Doprowadziło to do sporu z ówczesnym dyrektorem Joshuą Reynoldsem i było powodem opuszczenia przez Blake'a Akademii.

Od wczesnej młodości pisał wiersze, które z biegiem czasu nabierały coraz to bardziej wizyjnego charakteru. Jako poeta stał się autorem własnej mitologii, której bohaterom nadał fizyczny kształt w licznych obrazach i grafikach.

W 1782 roku Blake poznał swojego późniejszego mecenasa, Johna Flaxmana. W tym samym roku ożenił się z ubogą analfabetką, Catherine Boucher. Ze względu na brak umiejętności pisania Catherine swój akt małżeństwa podpisała „X”. Po zawarciu ślubu Blake uczył żonę pisać i czytać, a nawet tworzyć ryciny.
W tym samym czasie George Cumberland, jeden z fundatorów National Gallery, bardzo zainteresował się pracami Williama Blake’a.

W 1783 roku ukazał się pierwszy tom poezji Blake'a, „Poetical Sketches” („Szkice poetyckie”), zaś w 1788 roku powstała książka „There Is No Natural Religion” („Nieistnienie naturalnej religii”), opatrzona charakterystycznymi kolorowymi iluminacjami i sztychami, co stało się znakiem firmowym artysty.
Wkrótce potem ukazały się najsłynniejsze zbiory wierszy i rycin – „Songs of Innocence” („Pieśni niewinności”), 1789 i „Songs of Experience” („Pieśni doświadczenia”), 1794. Należy je traktować jako jedną całość – przedstawienie kontrastów występujących w życiu człowieka; harmonia ściera się bezustannie z cierpieniem, niewinność z bolesnym, odzierającym ze złudzeń doświadczeniem.

Blake zarabiał na życie wykonując reprodukcje graficzne. Od 1789 posługiwał się nową, wynalezioną przez siebie techniką graficzną „druku iluminowanego”, stworzył bowiem rycinę łączącą słowo i obraz, pismo i iluminację.
Pierwszymi pracami wykonanymi tą metodą były ilustrowane poematy: „Wszystkie religie są jednością” i „Nieistnienie naturalnej religii” (z 1788). Później Blake tworzył akwarele, prace temperą i monotypie; zgodnie ze swoją zasadą nigdy nie malował obrazów olejnych.

W roku 1789, w wyniku fascynacji myślą teologiczną szwedzkiego filozofa i mistyka Emanuela Swedenborga, Blake'owie przyłączyli się do Nowego Kościoła Swedenborgiańskiego. Pociągały go tam wizje i ich akceptacja, głoszona realność życia wiecznego, nowe podejście do wiary, nowy sposób czytania Biblii i wiara, ze istnieje inny, wieczny świat, i to nie gdzieś w niebiosach, a tu i teraz, obok nas; że otaczają nas dusze, których wprawdzie nie widzimy swymi ziemskimi oczami, lecz istnieją one w świecie równoległym, do którego ludzie przechodzą po śmierci i żyją tam bardzo podobnie, a jeśli byli ze sobą szczęśliwi, to nadal żyją ze sobą jak mąż i żona, a nawet odzyskują swą ludzką powłokę.
Zgodnie z sugestiami Swedenborga, Blake zamierzał sprowadzić dla siebie konkubinę, gdy jego małżonka okazała się bezpłodna. Porzucił jednak ten pomysł z powodu oporów żony. Małżeństwo pozostało szczęśliwe aż do śmierci Blake'a, mimo początkowych problemów z analfabetyzmem Catherine oraz ich bezdzietności.
Oprócz Swedenborga, Blake'a inspirował także autor „Raju utraconego”, John Milton, szczególnie w próbach określenia własnych definicji nieba i piekła.

Około roku 1800 Blake przeniósł się na wieś, do Felpham w obecnym hrabstwie West Sussex, gdzie zajął się tworzeniem ilustracji do cudzych wierszy.

Po powrocie do Londynu w roku 1802 Blake nawiązał kontakt z grupą młodych artystów o nazwie „Shoreham Ancients”, którzy podzielali jego poglądy na sztukę jako wartość duchową i odrzucali nowoczesne w niej tendencje. Znalazł tam chłonnych słuchaczy, a także doskonalił swą technikę jako akwarelista. W tymże okresie zaczęło powstawać dzieło literacko-plastyczne Jeruzalem, ukończone w 1820 roku.

Pod koniec życia artystę zaabsorbowało ilustrowanie biblijnej Księgi Hioba. Ilustracje te wzbudziły podziw i bywają do dziś porównywane do malowideł Rembrandta. Właśnie cykl ilustracji do Księgi Hioba (1821-24) i „Boskiej Komedii” Dantego (1824-27) są najbardziej znanymi dziełami Blake’a.

William Blake zmarł 12.08.1827 roku w rodzinnym Londynie. Został pochowany w nie oznaczonym grobie na londyńskim cmentarzu Bunhill Fields. Dopiero w ostatnich latach wzniesiono mu i jego żonie zasłużony nagrobek.

Twórczość Blake'a wypływa z mistycznych poglądów na świat i opiera się na własnym, hermetycznym systemie filozoficznym. Artysta był wizjonerem przekonanym o swym duchowym posłannictwie. Za najlepszy sposób krzewienia swych idei uznał połączenie pisma z „iluminacją”, co przypominało średniowieczną metodę sporządzania ksiąg.
Dramat Williama Blake'a, artysty i mityka, polegał na tym, że urodził się w epoce rozkwitu materializmu, kiedy to industrializm spychał wizje i iluminacje na margines ludzkiej świadomości.
W jego utworach tekst i rysunek stanowiły integralną całość. Dzieło Blake'a początkowo poszło w zapomnienie, lecz pamięć o nim przechowali prerafaelici i romantyczni poeci angielscy.
Dziś artysta uważany jest za jednego z wybitniejszych twórców swoich czasów.

do góry
24 Starców Składających Swe Korony przed Boskim Tronem - ok1803-05
24 Starców Składających Swe Korony przed Boskim Tronem - ok1803-05
Alonso de Ercilla y Zuniga - ok1800
Alonso de Ercilla y Zuniga - ok1800
Anioł Boskiej Wszechobecności Przywodzący Ewę do Adama - 1803
Anioł Boskiej Wszechobecności Przywodzący Ewę do Adama - 1803
Anioł Objawienia - ok1803–05
Anioł Objawienia - ok1803–05
Bóg Piszący na Tablicach Przymierza
Bóg Piszący na Tablicach Przymierza
Bóg Stwarzający Świat (Stworzenie Świata) - 1794
Bóg Stwarzający Świat (Stworzenie Świata) - 1794
Capaneus Bluźnierca - ok1825
Capaneus Bluźnierca - ok1825
Cerber - 1824-27
Cerber - 1824-27
Chrystus Jako Odkupiciel Człowieka - 1808 - Museum of Fine Arts, Boston
Chrystus Jako Odkupiciel Człowieka - 1808
Więcej obrazów