Google
 
Web malarstwo.awardspace.info

Mehoffer, Józef

( 1869 - 1946 )

zobacz obrazy >>>

Mehoffer, Józef
Józef Mehoffer - autoportret
Polski malarz urodzony 19.03.1869 roku w Ropczycach koło Lwowa. Pochodził ze spolonizowanej rodziny austriackiej.

Kształcił się na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i równolegle, w latach 1887-1894 uczył się malarstwa w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki i Władysława Łuszczkiewicza, Józefa Unierzyskiego i Izydora Jabłońskiego.

Umiejętności malarskie doskonalił w latach 1889 – 90 w Akademii w Wiedniu. Następnie, w latach 1891-96, kształcił się w Paryżu, początkowo w Académie Julian i École Nationale des Arts Décoratifs, następnie w Académie Colarossi u Josepha Blanca i Jacquesa Courtois, zaś od 1892 roku w École Nationale des Beaux-Arts w pracowni Leona Bonnata.
Odbył artystyczne podróże do Niemiec, zwiedzał Szwajcarię, we Francji podziwiał piękno gotyckich katedr w Rouen, Amiens, Beauvais i Strasburgu.
Przebywając w roku 1900 we Włoszech, poznał zasady techniki mozaikowej stosowanej w warsztatach w Murano.

W Paryżu dzielił początkowo pracownię ze Stanisławem Wyspiańskim, ulegając podobnym fascynacjom artystycznym, zwiedzając wspólnie wystawy i galerie muzealne.
Jako uczniowie Matejki obaj twórcy realizowali na początku swej drogi artystycznej projekt polichromii mistrza w prezbiterium kościoła Mariackiego w Krakowie (1889), a także wykonali wspólnie karton witraża przeznaczony do chóru tej świątyni (1891).
Współzawodniczyli ze sobą, uczestnicząc w tych samych konkursach, m.in. na witraże do łacińskiej katedry we Lwowie (1894).
Obaj wypracowali ostatecznie odmienną stylistykę i opanowali perfekcyjnie odmienne środki ekspresji. Wyspiański wytyczył drogę rozwojową polskiego ekspresjonizmu, zaś Mehoffer stworzył oryginalną formułę dekoracyjności wyrastającą z secesyjnej stylistyki.

W roku 1902 roku Mehoffer został powołany na stanowisko docenta w katedrze malarstwa dekoracyjnego i religijnego macierzystej krakowskiej ASP.

Około 1900 roku, po pierwszym okresie twórczości, gdy jeszcze hołdował typowemu dla XIX w. realizmowi, wykształcił swój własny styl, w którym wyraźne były wpływy wiedeńskiej secesji, średniowiecznego francuskiego witrażu i japońskiego drzeworytu. Artysta był przedstawicielem fin de siecle'u w sztuce polskiej, autorem dzieł o aluzyjnej, osobliwej tematyce, charakterystycznej dla ówczesnego europejskiego symbolizmu, np. Dziwny ogród, 1903 (Muzeum Narodowe, Warszawa). Dla jego malarstwa typowy jest płaski, dekoracyjny styl o płynnej i zawiłej linii. Na uwagę zasługują portrety kobiece o płaszczyźnie nasyconej kapryśnymi liniami secesyjnych elementów dekoracyjnych, np. Portret żony, 1913 (zbiory prywatne).
Najcenniejsze w dorobku artysty są jednak projekty witraży i polichromii. Dziesiątki jego projektów, w tym dla katedr w Pelplinie i Płocku, pozostało nie zrealizowanych.
W 1895 wygrał międzynarodowy konkurs na zespół witraży gotyckiej kolegiaty św. Mikołaja we Fryburgu w Szwajcarii, które realizował w latach 1895-1936. Mehoffer zaprojektował tam trzynaście olbrzymich kompozycji, które do dziś zachwycają koncepcją kolorystyczną i doskonałością rysunku. Mimo typowych secesyjnych cech, współbrzmią one doskonale z gotycką architekturą kościoła.
Wykonał także kartony witraży do kaplicy Radziwiłłów w Balicach (1892), kaplicy Grauerów w Opawie (1901), kościoła w Jutrosinie (1902) zaś w latach 1902-25 powstały witraże dla katedry wawelskiej. W późniejszym czasie wykonał również polichromie do kościoła św. Jana Chrzciciela w Turku (1933-1939) i kościoła w Lubieniu k. Piotrkowa Trybunalskiego (1942). Stylistyczne zróżnicowanie wyróżniało cykl stacji Męki Pańskiej Mehoffera przeznaczony do kaplicy kościoła Franciszkanów w Krakowie (1934-1935).

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał z rodziną do Lwowa, skąd został wywieziony przez hitlerowców do obozu; zwolniony dzięki dyplomatycznej interwencji Watykanu i rządu włoskiego powrócił w 1940 roku do Krakowa.

Mehoffer zmarł 8.07.1946 roku w Wadowicach.

Prace artysty w dziedzinie malarstwa dekoracyjnego należą do najwybitniejszych osiągnięć tego gatunku w sztuce europejskiej. Poważne zasługi położył artysta również w dziedzinie ilustracji książkowej i sztuki drukarskiej.
Jego styl charakteryzuje dekoracyjność linii, soczysta gama barwna, zamiłowanie do złoceń i ornamentów, wprowadzanie motywów alegorycznych, symbolicznych i ludowych.

Galeria obrazów na stronie: Józef Mehoffer

do góry
Więcej obrazów