Daumier, Honore
( 1808 - 1879 )zobacz obrazy >>>
Honore DaumierMalarz francuski, rzeźbiarz i rysownik, urodzony 26.02.1808 w Marsylii.
W 1816 roku przyjechał z rodzicami do Paryża. W galeriach Palais Royal zetknął się ze
środowiskiem malarzy i literatów.
W 1822 uczył się u A. Lenoira, uczęszczał do Academie Suisse, w Luwrze zaś studiował rzeźbę antyczną i malarstwo
starych mistrzów.
W 1828 zainteresował się nowo powstałą techniką litografii, a od ok. 1830 zaczął również malować. Zasłynął jednak
głównie jako karykaturzysta o raz twórca rysunków satyrycznych, które publikował na łamach „Silhouette" (od 1830
roku), „La Caricature" (od roku 1832) oraz „Charivari" (od 1833). Poprzez swe prace angażował się w działalność
polityczną, ośmieszając rząd i poszczególnych polityków. Za obrazę majestatu królewskiej osoby (przedstawił Ludwika
Filipa jako gruszkę) został skazany na karę więzienia. Najsłynniejsze cykle litografii Daumiera to: Robert
Macaire, 1836-38, Typy paryskie, 1839-40, Obyczaje małżeńskie, 1838-40, Historia
starożytna, 1841-43 i Palestra, 1845-48.
Stał się najwybitniejszym karykaturzystą XIX w. W tym zakresie był następcą angielskiej
karykatury XVIII w. (przede wszystkim W. Hogartha) i litografii Goyi. W swej sztuce używał prostych, zrozumiałych
dla wszystkich symboli, osiągając przy tym wielką siłę wyrazu.
Zainteresował się również malarstwem olejnym i akwarelowym, które za życia artysty nie zyskały uznania, natomiast
obecnie są wysoko cenione. Początkowo malował epizody rewolucyjne, np. Rodzina na barykadzie, Reduta,
oba ok. 1848 roku, później sceny z życia prostych ludzi: Amator sztychów, 1857-60, Praczka, 1863
(Luwr, Paryż), Grający w szachy, 1863-65 (Musee d'Orsay, Paryż).
Obrazy Daumiera charakteryzuje syntetyczna, lapidarna forma, swobodna faktura, ciemny, pełen
ekspresji koloryt. Wszystko to składa się na oryginalny i niepowtarzalny styl artysty, który został dostrzeżony
dopiero w XX w.
Parał się również rzeźbą i w tej dziedzinie uważany jest za jednego z prekursorów rzeźby nowoczesnej. Wykonał ok.
60 kompozycji, stanowiących przeważnie szkicowe modele do jego rysunków i obrazów. Z lat 1831-32 pochodzi
kilkadziesiąt popiersi-karykatur deputowanych francuskiego parlamentu oraz ministrów. Ekspresyjna deformacja,
obecna w tych rzeźbach, zapowiadała kierunek podjęty przez późniejszych artystów: A. Rodina, Medarda Rosso czy E.
Degasa. W 1850 powstała figurka Ratapoil, stanowiąca szkic do litografii, ale wzbudzająca podziw również
jako autonomiczne dzieło sztuki. Do przyjaciół artysty należeli malarze z grupy Barbizon: J.E. Millet, T. Rousseau,
C. Corot, a także: E. Delacroix, Honore de Balzac i Charles Baudelaire.
Pod koniec życia Daumier był prawie zupełnie niewidomy, co uniemożliwiło mu pracę twórczą.
Egzystował dzięki pomocy przyjaciół, przede wszystkim Corota, który ofiarował mu dom w Valmondois.
Daumier zmarł 11.02.1879 w Valmondois.
