Google
 
Web malarstwo.awardspace.info

Ingres, Jean Auguste Dominique

( 1780 – 1867 )

zobacz obrazy >>>

Ingres, Jean Auguste Dominique
Jean Auguste Dominique Ingres - autoportret
Malarz francuski, urodzony 29.08.1780 w Montauban. Syn niespełnionego malarza i rzeźbiarza.

Już w dzieciństwie objawił wielki talent. Mając 11 lat uczęszczał do Akademii w Tuluzie. W 1797 wstąpił do pracowni Jacquesa-Louisa Davida, a już 4 lata później, w wieku 21 lat, otrzymał Prix de Rome za obraz Achilles przyjmuje posłów Agamemnona, 1801 (Ecole des Beaux-Arts, Paryż).

W latach poprzedzających wyjazd do Włoch studiował malarstwo średniowieczne, doskonaląc swe umiejętności rysunkowe. Z tego okresu pochodzą także liczne portrety, m.in. Autoportret, 1804 (Musee Conde, Chantilly), Napoleon I na tronie, ok. 1806 (Musee de l’Armee, Paryż), które to dzieła te przyniosły Ingresowi sławę.

Zafascynowany gotykiem coraz bardziej oddalał się od stylu Davida; dążył do bezkonfliktowego połączenia idealizującej formy ze wzmożonym pierwiastkiem naturalistycznym. Rozwiązanie zadania odnalazł dopiero podczas pobytu we Włoszech, gdzie przebywał od 1806 roku. Pod wpływem Rafaela docenił wagę studiowania modela bezpośrednio z natury. Wykonywał wiele rysunków portretowych, np. Monsieur Marcotte d'Argenteuil, 1810 (National Gallery of Art, Kress Collection, Waszyngton). Wizerunki te cechuje użycie bardzo skromnych środków formalnych, ograniczających się do mocnego konturu i delikatnego cieniowania. W tym okresie Ingres malował także obrazy historyczne, w których dbał o wierność realiów przedstawianej epoki, np. Wergiliusz czytający Augustowi Eneidę, 1812 (Tuluza), Pius VII na mszy w Kaplicy Sykstyńskiej, 1814 (National Gallery of Art., Waszyngton).

W latach 1820-24 przebywał we Florencji, następnie zaś powrócił do Paryża. Wkrótce po przyjeździe wystawił obraz Śluby Ludwika XIII, 1824 (katedra w Montauban), dzięki któremu zdobył powszechne uznanie.

Ingres był zwolennikiem klasycyzmu i ostro potępiał sztukę Delacroix i innych romantyków. Jednocześnie występował z zupełnie innych pozycji niż David, którego obrazy określał jako sztuczne i nienaturalne.

Kolejne etapy twórczości Ingresa przynosiły mu coraz to nowe sukcesy. W 1825 został członkiem Academie des Beaux-Arts, w 1829 profesorem w Ecole Nationale des Beaux-Arts. W 1827 wykonał kompozycję plafonową z przeznaczeniem do Luwru, Apoteoza Homera (Luwr, Paryż).

W latach 1835-41 przebywał znów w Rzymie, gdzie piastował urząd dyrektora Academie de France a Rome. W tym czasie ponownie inspirował się dziełami Rafaela oraz zafascynował się greckim malarstwem wazowym, którego wpływ odnaleźć można m.in. w obrazie Antioch i Stratonike, 1840 (Musee Conde, Chantilly).

Po powrocie do Francji w 1843 wykonał na zamówienie hrabiego Luynes malowidło ścienne Złoty wiek, 1843-47 (Chateau, Dampierre).

Zmarł 14.01.1867 w Paryżu.

Częstym tematem obrazów Ingresa były akty kobiece, dziś podziwiane, w czasach zaś współczesnych artyście oceniane nieprzychylnie, m.in. Wielka odaliska, 1814 (Luwr, Paryż), Wnętrze haremu, 1828, Łaźnia turecka, 1862 (Luwr, Paryż).
Ingres uznawany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy francuskich XIX w. Pomimo tego, że sam deklarował się po stronie klasycyzmu, nie sposób całej jego twórczość podporządkować temu nurtowi.

do góry
Achilles Przyjmuje Posłów  Agamemnona - 1801 - Ecole des Beaux-Arts, Paryż
Achilles Przyjmuje Posłów Agamemnona - 1801
Angelica - 1819 - Luwr, Paryż
Angelica - 1819
Apoteoza Homera - 1827 - Luwr, Paryż
Apoteoza Homera - 1827
Autoportret - 1804
Autoportret - 1804
Autoportret - 1858 - Galleria degli Uffizi, Florencja
Autoportret - 1858
Autoportret - ok1858 - Fogg Art Museum, Harvard University, Cambridge
Autoportret - ok1858
Ingres z Żoną - 1830 - kolekcja prywatna, Nowy Jork
Ingres z Żoną - 1830
Joanna d'Arc na koronacji Karola VII - 1854 - Luwr, Paryż
Joanna d'Arc na koronacji Karola VII - 1854
Kaplica Sykstyńska - 1814 - The National Gallery of Art, Waszyngton
Kaplica Sykstyńska - 1814
Więcej obrazów