Wols
( 1913 - 1951 )zobacz obrazy >>>
Wols(Właśc. Alfred Otto Wolfgang Schultze-Battmann).
Malarz i poeta niemiecki działający we Francji. Urodził się 27.05.1913 w Berlinie.
Początkowo uczył się gry na skrzypcach oraz studiował etnologię i antropologię w Instytucie
Studiów Afrykanistycznych we Frankfurcie.
W 1931 kształcił się krótko w Bauhausie pod kierunkiem Laszlo Moholy-Nagya.
W 1932 przybył do Paryża, gdzie utrzymywał kontakty ze środowiskiem surrealistów, m.in. M. Ernstem, Joanem Miro i Tristanem Tzarą. W tym czasie zajmował
się głównie fotografią.
Po wybuchu II wojny światowej, ze względu na swoje niemieckie obywatelstwo, został internowany (do 1940). Z obozów,
w których wolny czas wypełniał malowaniem maleńkich obrazków, wybawił go ślub z Francuzką.
Do końca wojny tułał się, uciekając przed niemieckimi wojskami okupacyjnymi. Wiódł ubogi żywot
na południu Francji w Cassis pod Aix-en-Provence i Dieulefit.
W 1945 roku powrócił do Paryża, gdzie zaczął wystawiać swoje subtelne, niewielkie, abstrakcyjne obrazki, kojarzące
się bądź to z widokami ruin fantastycznych miast, bądź też z preparatami biologicznymi widzianymi pod mikroskopem.
Malował, rzadko wychodząc z łóżka, w wynajmowanych pokojach hotelowych, nic prawie nie jedząc, za to poważnie
nadużywając alkoholu.
Obracał się w wąskim kręgu przyjaciół, do których należeli m.in. Antonin Artaud, C. Bryen, Simone de Beauvoir, Jean
Paulhan i Jean-Paul Sartre.
Wols zmarł 1.09.1951 w Paryżu, w wyniku zatrucia pokarmowego w chwili, gdy zaczynał wychodzić ze swego nałogu. O jego nagłej śmierci zadecydowały spędzone w ubóstwie lata wojny, nieregularny tryb życia i nadużywanie alkoholu.
Historia jego życia, uzależnienia i sztuki przypomina nieco biografię innego wielkiego przedstawiciela abstrakcji niegeometrycznej, Amerykanina Jacksona Pollocka.
Wczesne prace Wolsa wykazywały wpływy P. Klee i surrealistów.
W latach 40. malował kompozycje abstrakcyjne o formach organicznych. Były to na ogół prace w akwareli i tuszu o
niewielkich formatach.
Pierwsza wystawa jego obrazów spotkała się z niezrozumieniem krytyki (1946). W następnym roku, namówiony przez
przyjaciół, wykonał cykl abstrakcyjnych obrazów olejnych, które wystawił w Galerie Renę Drouin. Od tej pory sztuka
Wolsa zyskiwała coraz więcej admiratorów; jego prace eksponowano w 1950 w Galerie Hugo w Nowym Jorku. Ekspresyjne
prace, powstałe w trakcie spontanicznych seansów twórczych, uznane zostały za prekursorskie wobec informelu i
taszyzmu.
