Google
 
Web malarstwo.awardspace.info

Botticelli, Sandro

( 1445 – 1510 )

zobacz obrazy >>>

Botticelli, Sandro
Sandro Botticelli - portret
Alessandro (właśc. Alessandro di Mariano Filipepi) urodził się 1.03.1445 roku we Florencji jako syn garbarza. Sandro to zdrobnienie imienia Alessandro.
Jego przydomek pochodzi z czasów, gdy mieszkał u swego brata, którego z powodu wielkiej tuszy nazywano „botticelli” – beczułka. Przezwisko "beczułka" przylgnęło do wszystkich członków rodziny Filipepi.

Po krótkiej nauce u swego drugiego brata, złotnika, od 1465 roku odbył dwa lata nauki u Fra Filippo Lippi’ego. Prawdopodobnie później działał jakiś czas w pracowni Andrei del Verrocchio.
W 1470 roku założył własną pracownię, w której odbywał naukę syn jego dawnego nauczyciela Filippo Lippi.

Głośne obrazy Botticellego inspirowane były kontaktami z kręgiem humanistów skupionych wokół Medyceuszy. Korzystał również z wzorów formalnych Filippo Lippi’ego i Antonia del Pollaiuola, jego obrazy charakteryzują się jednak większą stylizacją postaci i mocniejszą kolorystyką. W dziełach tych odbija się najlepiej ekskluzywna dworska kultura ówczesnej Florencji. Szczególnie wyraźnie zaznacza się to w idealizacji postaci kobiecych i obrazach o tematyce mitologicznej, inspirowanych ideami neoplatonizmu Akademii Florenckiej.
Pierwsze udokumentowane dzieło Botticellego powstało w 1470 roku dla Sala della Mercanzia we Florencji. W 1474 ukończył Św. Sebastiana (Dahlem, Berlin) dla kościoła S. Maria Maggiore we Florencji, zaś rok później stworzył dla Giuliana de’Medici sztandar z postacią męczennika. Ok. 1477 namalował Alegorię wiosny, obraz który przyniósł mu sławę i wraz z powstałymi w 1482 roku Narodzinami Wenus zaliczany jest do jego najwspanialszych prac (oba obrazy znajdują się w Uffizi we Florencji).
W latach 1481-1483 na zaproszenie papieża Sykstusa IV wykonał freski w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie.

Po śmierci mecenasa Lorenza de’Medici (1492) i w wyniku działalności Savonaroli’ego, w twórczości Botticellego nastąpił zwrot. Fanatyczny dominikański mnich Savonaroli z klasztoru Fra Anielica, głoszący w swych kazaniach i proroctwach konieczność surowości obyczaju, wstrzemięźliwości i pokuty, co doprowadziło nawet do palenia dzieł sztuki na ulicznych stosach w 1494 r. przejął w mieście władzę. Głosząc teokratyczne hasła żądał radykalnej reformy Kościoła i sprzeciwiał się rozluźnieniu obyczajów. Publicznie występował przeciwko papieżowi Aleksandrowi VI. W 1497 r. został ekskomunikowany, a następnie oskarżony o herezję i 23 maja 1498 r. spalony na stosie.
Pod wpływem Savonaroli’ego Botticelli porzucił swój dotychczasowy styl i namalował kilka pełnych ekspresji obrazów przedstawiających Mękę Pańską. Przeżycia religijne a także walka z problemami plastycznymi doprowadziły artystę do pewnego manieryzmu i gotyckiej twardości formy np. Złożenie do grobu, 1492-93.
Jedyne sygnowane dzieło pochodzi z roku 1500 i są to Mistyczne narodziny. Akcent położony tu został na akcję; przedstawienie przestrzeni i cielesność stają się nieistotne. Ten nowy sposób widzenia artysty oddają również rysunki piórkiem wykonane do rękopisu „Boskiej Komedii” Dantego, w 1490 roku dla Lorenza di Pierfrancesca de’Medici.
Botticelli zmarł 17.05.1510 roku we Florencji.

do góry
Madonna w Chwale - 1469-70
Madonna w Chwale - 1469-70
Mistyczne Narodziny - 1500
Mistyczne Narodziny - 1500
Narodziny Wenus - 1482
Narodziny Wenus - 1482
Opłakiwanie Chrystusa - 1495
Opłakiwanie Chrystusa - 1495
Opłakiwanie Ciała Chrystusa - 1495
Opłakiwanie Ciała Chrystusa - 1495
Portret Damy - ok1470-75
Portret Damy - ok1470-75
Portret Dantego - ok1495
Portret Dantego - ok1495
Portret Giuliano de' Medici - ok1476-1477
Portret Giuliano de' Medici - ok1476-1477
Portret Kobiety - ok1475
Portret Kobiety - ok1475
Więcej obrazów